Vieren ze Vaderdag in de hemel?

Ieder jaar blik ik rond Vaderdag terug op de laatste aardse maanden van mijn vader. Een tragikomische periode. ragisch omdat zijn afscheid gepaard ging met veel aandoeningen. Komisch omdat vaders eigenaardigheden af en toe leidden tot grappige taferelen.

Neem nou zijn hamsterwoede. Maandenlang presteerde hij het om etenswaar naar buiten te laten smokkelen. Met mijn moeder als onwillige koerier.

Smokkelwaar

Vader zat dan rechtop in bed en wenkte zijn vrouw. “Vlug, je tas”. Hij keek dan schichtig om zich heen en opende vervolgens het bovenste laatje naast hem. En jawel; daar wisselden de spulletjes een voor een van eigenaar. Een zakje suiker, een kuipje boter, een kuipje jam. Dan weer met aardbeien-, dan weer met abrikozensmaak.

Springlevend

Tja, soms schuilt er in diepe tragiek ook een vleugje humor. Vader was op gegeven moment goed in de war. Logisch, hij was vlak daarvoor getroffen door herhaalde hersenbloedingen. Naast allerlei springlevende familieleden die hij in zijn kast vond of onder zijn bed, zag hij in die periode ook allemaal dieren om zich heen.

Allemaal beestjes

Op een avond zat hij half liggend in bed. Zijn gezicht kreeg een vieze uitdrukking. Hij wees naar het voeteneinde. “Kijk, een sprinkhaan”. Ik: “Waar dan pa?” “Nou daar! Zie je ’t dan niet?” Ik kon maar beter ‘het spel meespelen’. “Ja, ik zie ‘m pa. Zal ik ‘m voor je weghalen? Vader: “Ja!”.

De dode onschuld

Vervolgens taxeerde ik de juiste verblijfplaats van het beestje, nam ‘m tussen twee vingers en vermorzelde het zonder blikken of blozen. Om daarna het dode lichaam in de afvalzak te dumpen. Terwijl ik mijn handen schoon spoelde, hoopte ik maar dat ik in mijn vaders optiek niet had mis gegrepen. Hij keek weliswaar bedenkelijk, maar gaf gelukkig geen kik.

Hij zag ze vliegen

Even later zette hij grote ogen op. “Kijk, een vogel!” “Waar pa?” “Nou daar, op de deur!”. “Ach ja, zal ik ‘m weghalen voor je?” Mijn vader schudde zijn hoofd waarna we beiden een tijdje vertederd naar het beestje keken. Vervolgens hoorden we getik op de gang. Tik-pauze-tik-pauze-tik. Een hoogbejaarde man schuifelde met zijn wandelstok langs. Waarop vader blij verrast riep: “Héé, daar is je man!!” Ik schoot in de lach en mijn vader lachte smakelijk mee.

 

Vergeving en heling

Ook deze momenten hebben wij met hem mee mogen maken. Naast alle herinneringen die soms minder vrolijk waren. Herinneringen aan de man die als oorlogskind zijn eigen kinderen opvoedde met harde hand. Met als doel goed voorbereid te zijn op de volgende oorlog. Gelukkig maar, dat ik hem vanuit mijn hart heb kunnen vergeven met mijn zelf ontwikkelde methode. Want daarmee heb ik ons beiden bevrijd en een stuk familiekarma geheeld.

Summer School

En jij, werk jij in je praktijk ook met issues zoals weggestopt verdriet en schuldgevoel? Dan zal mijn speelse methode je vast en zeker interesseren. Je kan ‘m binnen één dag leren tijdens deze Summer School. Schuif je aan?

miskraam

Auteur: Joyce Beckker

Joyce Beckker, ontwikkelaar Rejoyce Xpress methode

Summer School 2017

One Response to Vieren ze Vaderdag in de hemel?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *